Back Door Man

Α: I see a red door and I want it painted black

Pomysł uruchomienia tego ustrojstwa, tak jak większość dobrych, złych i całkiem przeciętnych pomysłów dopadł mnie w nocy.
Było to akurat po imprezie i odprowadzeniu dziewczyny.
Pech sprawił, że nie wypadało mi zostawać na noc i musiałem wrócić do siebie.
Mając do wyboru czekanie na nocny autobus dłużej niż dziesięć minut i pójście piechotą zawsze wybieram to drugie - niecierpliwość połączona z zamiłowaniem do nocnych spacerów.

Krótkie wyjaśnienie: To w tytule to nie jest "A", to alfa, postanowiłem ściągnąć ten pomysł z jakiejś książki.

Wracając do mojej nocnej wyprawy.
Lekka frustracja, połączona z naturalnymi skłonnościami do depresji i pewną ilością alkoholu jest wspaniałą muzą, streszczałem w głowie całe swoje życie, osobowość, filozofię, upodobania (gdyby droga była dłuższa doszedłbym pewnie do gustu w kwestii wyboru firanek) - za pewien mankament można by uznać fakt, że wszystko to było utrzymane raczej w tonacji listu samobójczego, niż autobiografii wielkiego człowieka.
Niestety po wejściu do mieszkania, opróżnieniu pęcherza i zaśnięciu straciłem wenę.
Co raczej nie wyjaśnia dlaczego to teraz piszę.
Wyjaśnieniem jest nuda oraz nikła nadzieja na stworzenie - prędzej czy później - literackiego arcydzieła, które będzie omawiane na uniwersytetach przez setki lat (będzie nim rzecz jasna ułożenie tego co zacząłem w nocy. Albo coś zupełnie innego).
Przyznaję, że głównie to pierwsze.